ชุมพร Only

กล้วยเล็บมือนางชุมพร ของขึ้นชื่อ เลือกหวีที่สุกพอดี และแปรรูปเป็นอะไรบ้าง

แผงไม้หลังคาสังกะสีริมถนน มีเครือกล้วยลูกเล็กแขวนเรียงเป็นแถวยาว รถกระบะคันหนึ่งเปิดไฟเลี้ยวชะลอเข้าข้างทาง คนขับเดินลงมาหยิบหวีหนึ่งขึ้นพลิกดูกลางแดด แล้วยื่นให้คนในรถช่วยดูอีกที ภาพแบบนี้เห็นได้เรื่อยๆ ตามทางผ่านชุมพร และคำถามที่ตามมาหลังจากนั้นก็มักเป็นชุดเดิมแทบทุกครั้ง

กล้วยเล็บมือนางต่างจากกล้วยที่ขายทั่วไปตรงไหน

ลูกเล็ก เรียว และสั้นกว่ากล้วยน้ำว้าหรือกล้วยหอมอย่างเห็นได้ชัด ขนาดพอดีคำ เปลือกบาง พอสุกแล้วเนื้อด้านในเป็นสีเหลืองนวล กลิ่นหอมเฉพาะตัว รสหวานแบบนุ่ม ไม่แหลมจนเลี่ยน เนื้อแน่นและเหนียวนิดๆ ไม่เละติดมือ

ชุมพรปลูกกล้วยชนิดนี้กันมานานจนชื่อจังหวัดติดไปกับชื่อกล้วย และมีการขึ้นทะเบียนเป็นสินค้าสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ของจังหวัดด้วย ที่อื่นก็ปลูกพันธุ์เดียวกันได้ แต่คนในพื้นที่มักบอกว่าดินกับฝนแบบชุมพรทำให้ได้รสที่คุ้นลิ้นกว่า

ดูอย่างไรว่าหวีไหนสุกพอดี กินได้เลย

ให้ดูที่เปลือกเป็นหลัก

  • เหลืองทั่วทั้งลูก มีจุดน้ำตาลเล็กๆ กระจายอยู่ คนแถวนี้เรียกว่ากล้วยตกกระ เป็นช่วงที่หอมและหวานที่สุด แกะกินได้ทันที
  • เหลืองแล้วแต่ขั้วยังเขียว ยังต้องรออีกหน่อย เหมาะกับคนที่จะเที่ยวต่ออีกหลายวันก่อนกลับบ้าน
  • เขียวทั้งหวี ซื้อได้ถ้าจะเก็บไว้นาน แต่ไม่เหมาะกับคนที่อยากกินระหว่างทาง
  • ดำทั้งลูก นิ่มยวบ หรือเปลือกแตก มักช้ำจากการกระแทก หรือสุกเกินไปแล้ว

ถ้าเขย่าขั้วหวีเบาๆ แล้วลูกหลุดง่าย แปลว่าสุกจัด ควรกินให้หมดในวันนั้น หรือบอกแม่ค้าไปเลยว่าจะกินเมื่อไร คนขายส่วนใหญ่ชี้ให้ได้ทันที

ซื้อแล้วเก็บอย่างไรไม่ให้ดำเร็ว

ข้อแรกคืออย่าเพิ่งแช่ตู้เย็นตอนกล้วยยังไม่สุก ความเย็นทำให้เปลือกดำ และเนื้อข้างในจะไม่สุกต่อตามปกติ ได้กล้วยแข็งๆ จืดๆ แทน

ให้แขวนหวีไว้ในที่โปร่ง ไม่โดนแดดตรง อย่าใส่ถุงพลาสติกมัดปากสนิท ไอน้ำจะเกาะจนเปลือกเน่าเร็ว และถ้าอยากชะลอการสุก ให้แยกไว้ห่างจากผลไม้สุกจัดชนิดอื่น เพราะจะเร่งให้กล้วยสุกเร็วขึ้น

พอสุกดีแล้วแต่กินไม่ทัน ค่อยย้ายเข้าตู้เย็น เปลือกจะคล้ำลงแต่เนื้อยังใช้ได้อีกระยะ หรือจะแกะเปลือกใส่กล่องแช่ช่องแข็งไว้ปั่นหรือทำขนมทีหลังก็ได้

ขับรถกลับบ้านไกลๆ ขนอย่างไรไม่ให้ช้ำ

กล้วยลูกเล็กเปลือกบาง ช้ำง่ายกว่าที่คิด วางไว้บนสุดของกองของเสมอ อย่าให้กระเป๋าหรือลังน้ำทับ ใช้ตะกร้าหรือกล่องกระดาษที่มีช่องลม รองก้นด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์สักชั้น

จุดที่คนพลาดบ่อยคือทิ้งกล้วยไว้ในรถตอนจอดแวะกินข้าวกลางแดด หรือใส่ไว้ท้ายรถเก๋งที่ร้อนอบ วางไว้ในห้องโดยสารที่มีแอร์ดีกว่า ถ้ากลับด้วยรถไฟหรือรถทัวร์ ให้ถือขึ้นไปวางข้างตัวเอง ไม่ควรโหลดใต้ท้องรถรวมกับกระเป๋าใบใหญ่

กล้วยแปรรูปมีอะไรบ้าง แบบไหนเหมาะเป็นของฝาก

ตามร้านของฝากและตลาดในชุมพรมีกล้วยแปรรูปหลายแบบ แต่ละเจ้าทำไม่เหมือนกัน แต่ที่เจอบ่อยมีประมาณนี้

  • กล้วยตาก ตากแดดจนเนื้อเหนียว สีน้ำตาลเข้ม หวานจากตัวกล้วยเอง เก็บได้นานกว่ากล้วยสดหลายเท่า
  • กล้วยอบ เนื้อนุ่มกว่ากล้วยตาก บางเจ้าเคลือบน้ำผึ้งให้หวานขึ้น
  • กล้วยฉาบ ฝานบางทอดกรอบ มีทั้งแบบหวานและแบบเค็ม เป็นของกินเล่นที่เด็กชอบ
  • ขนมจากกล้วย อย่างกล้วยกวนหรือขนมที่แต่ละบ้านคิดสูตรเอง หาได้ตามตลาดและงานประจำปี

ถ้าต้องเดินทางอีกหลายวัน ของแห้งเหล่านี้ปลอดภัยกว่ากล้วยสด ดูฉลากวันผลิตและวันหมดอายุ เลือกถุงที่ซีลแน่น ไม่มีลมรั่ว ใครอยากได้ของฝากครบชุด ซื้อคู่กับของฝากรสทะเลอย่างกะปิและข้าวเกรียบที่ขายตามตลาดในเมืองได้ในรอบเดียว

ของฝากประจำจังหวัดมักมีเรื่องเล่าของมันเอง อย่างคนที่ขับรถเลียบภาคตะวันออกก็ชอบจอดซื้อข้าวหลามที่เผาในกระบอกไผ่ของฝั่งเมืองชลแทบทุกรอบที่ผ่าน กล้วยเล็บมือนางก็คือของแบบนั้นสำหรับคนที่ขับผ่านชุมพร

กินคู่กับอะไรดี

กล้วยสุกพอดีเป็นของว่างที่พกง่ายที่สุด ไม่ต้องใช้มีด ไม่ต้องล้าง เหมาะจะติดตะกร้าไปตอนปูเสื่อกินมื้อกลางวันใต้ร่มไม้ริมหาดกับคนในบ้าน ส่วนกล้วยตากเข้ากันดีกับกาแฟดำรสเข้ม ลองแกะกินระหว่างจิบกาแฟในร้านที่ตั้งอยู่กลางสวนผลไม้ จะเข้าใจว่าทำไมคนที่นี่กินคู่กันมาตลอด

คนชุมพรไม่ได้มองกล้วยเล็บมือนางเป็นของหรูหรืออะไรพิเศษ มันคือกล้วยที่มีติดครัวแทบทุกบ้าน ใครซื้อกลับไปฝากคนที่บ้านไกลๆ แล้วมีคนชมว่าหอม แค่นั้นคนปลูกก็ชื่นใจแล้ว